Eindelijk met pensioen. Lekker. Maar waar de plicht van het elke dag naar mijn werk gaan is verdwenen moet ik nu elke dag acht lege uren zien op te vullen. Natuurlijk heb ik genoeg te doen, ik verveel me nog lang niet. Maar toen ik nog werkte viel het alleen zijn niet zo op. Nu wel. Daarom ben ik (v, 070, 67) nu op zoek naar een leuke, lieve man van ongeveer mijn leeftijd die net als ik graag op reis gaat (Italië, Griekenland, Turkije), iets heeft met fotografie en net als ik boeken verslind. Iemand die er altijd voor me is zoals ik voor hem, zonder elkaar in de weg te zitten. Zoek jij een gezellige, slanke, lieve en goedlachse vrouw dan is het leuk als je mij een brief schrijft. Ouderwets? Tsja… maar dat zijn we inmiddels toch ook?